พระราชนิเวศน์ความหวังและความรัก
posted on 22 Jun 2008 15:40 by vodkatonicz in travel
คงจะมีกลุ่มคนจำนวนหนึ่ง ที่ชื่นชอบและหลงไหลในความงาม
ของพระราชนิเวศน์ไม้สักทอง ที่ประทับตากอากาศ ในรัชกาลที่ 6
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว...
ชะอำ...เพชรบุรี
พระราชนิเวศน์มฤคทายวัน....
มีคู่รักหลายๆคู่ เลือกพระราชนิเวศน์ไม้สักทองแห่งเดียวในโลกนี้
เป็นสถานที่ๆแสดงถึง การเป็นสักขีพยานในพิธีที่น่าจดจำ...
ฉันยังจำได้ดี...
วันที่เจ้าหน้าที่ของพระราชนิเวศน์ยื่นผ้าถุงสีม่วงให้กับเธอ
ด้วยกฎที่ว่าผู้หญิงที่ใส่กระโปรงแล้วไม่ยาวคลุมเข่า
คุณจะต้องเเปลี่ยนจากกระโปรงตัวนั้น มานุ่งผ้าถุงสีม่วงความยาวเท่าตาตุ่มแทน
แล้วเธอล่ะ...จำได้หรือเปล่า
นับว่าเป็นความโชคดีที่เรามีโอกาสที่จะได้เข้ามาสัมผัสความสวยงาม
และได้เห็นข้าวของเครื่องใช้ รูปถ่าย ห้องทำงาน ห้องสรงน้ำ ห้องนอน
ของพระเจ้าอยู่หัว ได้อย่างใกล้ชิดขนาดนี้
ทางเดินในพระราชนิเวศน์ทอดยาวสุดสายตา เชื่อมต่อกันทุกห้อง ทุกด้าน
พนักงานทำความสะอาด ยังคงใส่เสื้อแขนกระบอกกับโจงกระเบนเช่นเดิม
ฉันรู้สึกว่า...เหมือนเวลาเดินกลับหลัง
สิ่งที่ฉันประทับใจที่สุดก็คงจะเป็นทางเดินที่เชื่อมพระราชนิเวศน์กับทะเลไว้ด้วยกัน
ตามประวัติบอกว่า พระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 6 มักจะ ทรงโจงกระเบนสีแดง เพื่อที่จะสรงน้ำทะเลที่นี่เสมอ
โดยใช้ทางเดินที่ทอดยาวจากตำหนักสู่ทะเลเป็นประจำ โดยมีมหาดเล็กรักษาพระองค์-
ลงเล่นน้ำล้อมรอบเป็นวงกลมพระองค์ เพื่อที่จะรักษาความปลอดภัย
ฉันชอบประวัติศาสตร์...
มีคนบอกว่า ประวัติศาสตร์ จะไม่ซ้ำ
แต่ตลอดระยะเวลาที่ฉันมีชีวิตอยู่ ฉันกลับรู้สึกว่า ประวัติศาสตร์มักจะเกิดขึ้นซ้ำๆกันเสมอ
ถ้าเราพร้อมที่จะเรียนรู้อดีต...เราก็คงจะมีอนาคตที่ดีมากขึ้นกว่าเดิม
เพราะประวัติศาสตร์มักจะสอนเราเสมอ
สอนให้เรา เลือกที่จะจดจำ และเลือกที่จะลืม...
สิ่งที่ไม่น่าจดจำก็เก็บเอาไว้ ในส่วนที่ลึกที่สุดของจิตใจ
ส่วนสิ่งที่ควรค่าแก่การจดจำ ก็ควรจะจดจำในมุมที่ดีที่สุดของหัวใจ...
รวมไปถึงเรื่องราวและหลักฐานของเรื่องราวนั้นๆ
ดังเช่นที่แห่งนี้....พระราชนิเวศน์มฤคทายวัน
ฉันไม่รู้หรอกว่าทำไมเธอถึงพาฉันมาที่นี่
ฉันรู้แต่เพียงว่าเธออยากจะมา....
ฉันไม่รู้หรอกว่าทำไมฉันถึงเสียใจ ถ้าหากฉันไม่มีเธอ
ฉันรู้แต่เพียงว่าฉันรักเธอ...
ครั้งเเรกของการใส่ผ้าถุงเกิดขึ้นที่นี้เเระ
ถึงเเม้ว่าจะผ่านไปนานเเล้วเเต่ก็ยังรู้สึกเหมือนเพิ่งไปมาเลย
ช่วงเวลาที่ดีของเราทั้งสองคน
เธอเป็นคนเเรกที่ฉันได้พามาที่นี้
ซึ่งเป็นสถานทีี่ในฝันของฉัน
ฉันเคยฝันไว้ว่าสักวันฉันคงได้มาที่นี้กับคนรัก
เเละเธอก็เป็นคนที่ทำความฝันของฉันเป็นจริง
ฉันยังจำทุกเรื่องราวเเละรายละเอียดกับที่นี้ได้อย่างเเม่นยำ
ขอบคุณนะค่ะสำหรับเธอคนที่ทำฝันให้เป็นจริง
รักเธอนะ.....
ปล.ก่อนมาเม้นมีวีนเเตกไปหนึ่งรอบถ้วน ขอโทษนะที่ความสามารถในการระงับอารมณ์ลดน้อยลง
เเต่ฉันเป็นห่วง กลัวเธอมีเรื่องไม่สบายใจ ไม่อยากให้เธอรู้สึกว่าเธอไม่มีใคร
คิดถึงนะค่ะ
#1 By zotica on 2008-06-22 16:03