โลกใบเล็กกับที่ว่างเล็กๆ
posted on 05 Dec 2007 13:25 by vodkatonicz in learn
มีหลายคืนที่หลับตาลง พร้อมๆกับคราบน้ำตา
มีหลายคืนที่หลังข่มตาหลับแล้ว ก็มีความเลวร้ายของชีวิตตามไปหลอกหลอน
เป็นภาพที่เกิดขึ้นจริง..รบกวนทั้งเวลาที่ตื่นและในเวลาที่ฝัน
มีคำพูดหลายๆประโยค เป็นคำพูดของคนที่ไม่เคยรู้จักกัน
แต่เสียดแทง และบาดลึกในหัวใจ เค้าคนนั้นจะรู้ไหม
ว่าเค้ากำลังทำร้าย...ชีวิตของคนๆหนึ่ง ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ก็ตาม
เนี่ยน่ะเหรอ..สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า "ผู้ใหญ่" คุณมีหน้าที่รังแก "เด็ก" เหรอ
ฉันอยากได้ "กำลังใจ" คืนกลับมา อยากได้ความรู้สึกก่อนที่
จะถูกโลกแห่งจริงที่เลวร้าย...มันทำร้ายเอา
ทุกๆคนเคยเป็นเด็ก ชีวิตในวัยเด็กมันสดใส
แต่พอโดนผู้ใหญ่ "ใจร้าย" รังแก ก็ยังคอยมีคนเอาใจ ปกป้อง ดูแล
ฉันอยู่ในวัยที่ควรจะกลายเป็นผู้ใหญ่ได้แล้ว ฉันสามารถอยู่ได้ด้วยตัวคนเดียวเพียงลำพัง
แต่ฉันก็ไม่เข้มแข็งพอ ที่จะทำให้ใจไม่สะทกสะท้านกลับเรื่องร้ายๆได้
คิดถึงคุณยาย...คนๆหนึ่งที่ทำให้ฉันอบอุ่นและมั่นใจในตัวเองเสมอ
ฉันเสียความมั่นใจและความอบอุ่นไป...เพราะฉันเสียคุณยายไป
หรือเพราะฉันยังไม่อยากโตนะ....
จำได้ว่าตอนเรียนม.ปลาย พาป๊าไปงานโรงเรียน
งานวันพ่อนี่แหละ โดนอาจารย์บังคับ --* วันนั้นอยู่ๆน้ำตาก็ไหล
จำได้ว่าได้กอดป๊า..หลังจากที่ไม่ได้กอดมานาน ตั้งแต่ตอนที่ยังขี่คอป๊าได้
ถ้าขี่คอป๊าตอนนี้...ป๊าคงคอหัก ^^
วันนี้วันพ่อ...ขอแค่ให้ครอบครัวสงบสุขก็พอ
ครอบครัวฉันมีความสุขดี เมื่อกี้เพิ่งคุยกัน
ครอบครัวที่ได้อยู่ด้วยกัน...ยกเว้นฉันที่อยู่คนเดียว ^^
มองได้อีกแง่...เราเป็นผู้ลิขิตชีวิตตัวเอง
เพราะฉะนั้นก็ควรยอมรับ...กับสิ่งที่ตัวเองเลือกล่ะ
เนี่ยละมั้ง..ชีวิตแบบผู้ใหญ่

#1 By vodkatonicz on 2007-12-05 13:33